a

efthymiopoulos.eu

  /  HOMELAND SECURITY   /  Η Τραγική Αποδόμηση της Ελλάδας.

Η Τραγική Αποδόμηση της Ελλάδας.

Η Τραγική Αποδόμηση της Ελλάδας.

Του Δρ. Μάριου-Παναγιώτη Ευθυμιόπουλου,

 

Με αφορμή τα πρόσφατα λυπηρά γεγονότα, τα οποία επανειλημμένα μας καταδικάζουν διεθνώς, εθνικά, κοινωνικά αλλά και μας επηρεάζουν προσωπικά τον καθένα από εμάς, αποφάσισα και εγώ να προσθέσω την φωνή μου στις φωνές των πολλών ανθρώπων που αγανακτούν με την παρούσα κατάσταση.

Θα σας παρουσιάσω την εικόνα που προβάλλεται μπροστά στα μάτια ενός νέου επιστήμονα που προσπαθεί να διαπρέψει όπως κάνουν όλοι οι επιστήμονες.

Πιστεύω ότι ζούμε και θα ζήσουμε στο μέλλον το μεγαλείο μιας τραγωδίας η οποία εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια. Και από ότι κατάλαβα, μαθηματικά, θα εξελιχθεί τουλάχιστον μέχρι το 2020, όπου θα μας ξαναχτυπήσουν τη πόρτα της αξιολόγησης (εφόσον είμαστε ακόμα βιώσιμη οικονομία και εφόσον έχουμε ανάπτυξη και σταθερότητα).

Τα μάτια του κόσμου όλου είναι στραμμένα στην Ελλάδα. Η άποψη για τους Έλληνες όπως και να έχει, είναι δυστυχώς αρνητική.  Για αυτό βεβαίως βοηθούν κάπως και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, Ελληνικά ή ξένα. Ορισμένα από αυτά παρατηρώ πως κάνουν και εξακολουθούν να κάνουν επιλεκτικές κινήσεις και αναφορές. Μην έχετε αυταπάτες, το να γυρίσει ένα κανάλι φιλοκυβερνητικό εναντίον της κυβέρνησης, μπορεί να είναι και παιχνίδι παραπλάνησης ότι το κάνει. Και επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω γιατί. Αν δεν είχαν πραγματικό όφελος από την υπάρχουσα κατάσταση θα είχαν ρίξει την όποια κυβέρνηση. Βοήθησαν στο παρελθόν. Όπως έχουν αναφερθεί επανειλημμένως δημοσιογράφοι, το αρνητικό γεγονός πουλάει, όχι το θετικό.

Πώς το ξέρουμε ότι ο διεθνής κοινωνικός ιστός μας αξιολογεί αρνητικά;  Όπως όλος ο επιστημονικός κόσμος έτσι και εγώ ταξιδεύω ζω και μελετώ τις αντιδράσεις δια της επιστήμης μου. Η αρνητική άποψη για τους Έλληνες που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια έχει πρακτικό αντίκτυπο στη γενιά μου όσο και τη νεότερη γενιά. Σε τέτοιο βαθμό που σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσαμε να μιλάμε και για πολιτικό και κοινωνικό ρατσισμό. Η αρνητική εικόνα για την Ελλάδα δυστυχώς και χωρίς να θέλω να είμαι μάντης κακών προβλέψεων, θα υπάρξει και για τα επόμενα χρόνια. Με ή χωρίς αυτή τη κυβέρνηση ή κόμματα της μείζονος αντιπολίτευσης. Όποιος νομίζει ότι όλα θα φτιάξουν δια μαγείας, ή αλλιώς δια του επενδυτικού κεφαλαίου, το οποίο αναμένουν οι κυβερνώντες να εξασφαλίσουν, είναι γελασμένοι. Η όποια επένδυση από σήμερα και μετέπειτα θα πάρει χρόνια να εξασφαλίσει μια βιώσιμη οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα.  Δεν αναπτύσσονται τα προγράμματα δια μαγείας.

Βεβαίως το θέμα μας εδώ δεν είναι το εξωτερικό, αλλά αυτή η αρνητική άποψη δημιουργείται και από τα δεινά που περνάμε εμείς στην Ελλάδα. Όπως και να έχει  αναλογεί και σε εμάς ένα μερίδιο ευθύνης για αυτή την αυτοκαταστροφή μας.

Και το βασικό ερώτημα που αναρωτιόμαστε όλοι είναι τί να κάνουμε;

Να βγούμε στους δρόμους και να αντιμαχόμαστε είτε με την αστυνομία είτε με τους συμπατριώτες μας που έχουν άλλη πολιτική ή κομματική άποψη;

Να ρίξουμε τη κυβέρνηση;

Να πάμε σε εκλογές, να καταδικάσουμε το κυβερνών κόμμα;

Φταίνε όλοι όσοι μας κυβερνούν τα τελευταία χρόνια που μας αντιπροσωπεύουν αλλά εξίσου και εμείς που τους ψηφίζουμε.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως ο κ. Πάγκαλος ξεστόμισε την πρόταση: «Μαζί τα φάγαμε». Δεν έχω την εντύπωση ότι ο κ. Πάγκαλος θα έλεγε αυτά που είπε έτσι απλά. Και τιμώ την ευθυκρισία του κ. Πάγκαλου. Αλλά δεν το είπε για τον εαυτό του. Αναφέρθηκε στο ευρύτερο πολιτικό σύστημα, αφού γνωρίζανε και γνωρίζουνε τις πιθανές αντιδράσεις των Ελλήνων.

Ώστε μερικά χρόνια μετά το ότι γίνεται να παρερμηνεύεται ως λαϊκή βούληση που μας σέρνει πίσω διεθνώς.

Αυτό που απλά θέλω να πω είναι ότι παρατηρούμε όχι μια κατάσταση παραλογισμού αλλά μια επικοινωνιακή πολιτική που εξυπηρετεί το υπάρχον πολιτικό σύστημα και μόνο.

Τα μεγάλα προβλήματα της χώρας είναι πολλά. Αλλά το μέγιστο είναι η πολιτική εξουσία.

Η Δημοκρατία.

Θεσμικά, όλες οι αλλαγές γίνονται στο όνομα της Δημοκρατίας. Οι όποιες αλλαγές ωστόσο σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία χρειάζονται και την αποφασιστικότητα της πλειοψηφίας. Σε περιπτώσεις ωστόσο που χρίζουν εθνικής ενότητας, η λήψη αποφάσεων έπρεπε και πρέπει να είναι συλλογική. Από την ένταξή μας στο Ευρώ που έπρεπε να ήταν δημοψήφισμα μέχρι και την απόφαση να πάρουμε διεθνές και ευρωπαϊκό δάνειο, που ακόμα πιστεύω ότι δεν ήταν η πιο συνετή απόφαση.

Η κάθε κυβέρνηση που εκλέγεται εξίσου, πρέπει με γνώμονα το εθνικό συμφέρον να συμπεριφέρεται με σεβασμό και να λειτουργεί προς το συμφέρον των πολιτών του. Τα τελευταία χρόνια κανένα κόμμα που είχε και έχει τη εξουσία και εξίσου αυτά της μείζονος αντιπολίτευσης, δεν ωφέλησαν κανένα παρά μόνο τα κομματικά τους στελέχη και αυτούς που παρακαλούν για ένα μισθό για μία δουλειά.

Αποτέλεσμα: η τραγική αποδόμηση του κοινοβουλευτικού συστήματος διοίκησης της Ελλάδας.

Κάθε Έλληνας που έχει συναναστραφεί με το κοινοβουλευτικό του αντιπρόσωπο για λόγο υποτίθεται βοήθειας έχει κερδίσει. Το σύστημα αυτό μόλις έγινε γνωστό στην ευρύτερη κοινωνία αποτέλεσε παράγοντα κομματικής συγκεντρωτικής πολιτικής κομμάτων σε πιθανούς κοινοβουλευτικούς αντιπροσώπους. Έτσι μετρούν τα κουκιά των ψήφων στα κόμματα και στα πολιτικά γραφεία. Δεν είναι τυχαίο που σε περιόδους εκλογικών αναμετρήσεων γίνονται οι περισσότερες προσλήψεις, σε μαζικό επίπεδο και οι περισσότερες εντολές βγαίνουν από τα πολιτικά γραφεία.

Θεσμικά η πρόσληψη είναι εύκολο για τους κυβερνώντες. Περνάνε διατάξεις ή νόμους με ταχείες διαδικασίες. Συνήθως κάτι τέτοιο ανάλογο γίνεται στις καλοκαιρινές περιόδους της βουλής. Ηθικά όμως είναι λάθος. Εξίσου λάθος είναι να τηλεφωνούν εκ’ μέρους του πολιτικού για να προσλάβουν κάποιο. Είναι διαφορετικό να βοηθήσουν κάποιον σε κάτι το λογικό για τα δεδομένα της κρατικής ευνομίας και είναι διαφορετικό να το κάνεις κατά παράβαση καθήκοντος. Δεν είναι αυτό το καθήκον τους αλλά ούτε των συνεργατών τους.

Παράδειγμα κοινωνικής ωφέλειας; Η στρατιωτική θητεία. Που όλοι ξέρουμε τι γίνεται. Ο λιγότερο δυνατός χάνει. Δεν είναι ηθικά σωστό για κανένα πολιτικό και κανένα άνθρωπο που του δίνει τέτοια δύναμη του πολιτικού στα χέρια του.

Ο κάθε ένα από εμάς μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν ενδιαφερόταν πραγματικά για την κατάσταση που επικρατούσε και επικρατεί στην Ελλάδα κοινωνικά και οικονομικά. Με το δικαιολογητικό «εγώ θα κάνω τη διαφορά;» κατορθώσαμε να αφήσουμε δια μαγείας όλους αυτούς που εκλέγονται να μας κυβερνούν και όχι να μας αντιπροσωπεύουν. Μεγάλη διαφορά αν το σκεφτούμε καλά.

Μας ώθησαν να συσπειρωθούμε σε κόμματα όχι γιατί έχουμε κοινές ιδεολογικές απόψεις, αλλά επειδή θέλαμε ή θέλουμε να είμαστε εκεί την ώρα της εξουσίας προκειμένου να μας εντάξουν σε πρόγραμμα ή κάποια δουλειά. Με αντάλλαγμα τη ψήφο.

Όσοι πολιτικοί λοιπόν θέλουν τη ψήφο θα πρέπει να ‘βολέψουν’ τους πιθανούς ψηφοφόρους τους. Ειδάλλως όπως λέει ο απλός ο κόσμος, ψήφο δεν θα δούν.

Αυτό ηθικά είναι απλά λάθος. Οι αντιπρόσωποι δεν είναι εκεί για αυτό. Αλλά ούτε και εμείς για τους κάνουμε τέτοιες χάρες.

Το λάθος τους που αφύπνισε τους Έλληνες, είναι οι οικονομικές δυσμενείς συνθήκες που δημιούργησαν για εμάς τα τελευταία χρόνια συνολικά τα κόμματα. Τώρα πλέον πρέπει να εξηγήσουν στο λαό πως το κάνανε γιατί δεν μπορούν πλέον να ελέγξουν  την λαϊκή οργή και απαξίωση στους δημοκρατικούς θεσμούς μας.

Ωστόσο οι κυβερνώντες μας το πήγαν και ένα βήμα παραπάνω. Εξήγαγαν το πρόβλημά μας και το έκαναν εξωτερικό ζήτημα. Γιατί; Νομίζω ότι είναι ένα θέμα καθαρά Ελληνικό το οποίο δημιουργήθηκε από το σύστημά μας. Αντ’ αυτού το κάνανε αυτό για να αποδώσουν τιμή και δόξα στον εαυτό τους έχοντας ως γνώμονα ότι η δημοκρατία όπως την αποκαλούν δημοκρατία της μεταπολίτευσης έχει πεθάνει.

Ο Θεσμός της Ευρωπαϊκής πολιτισμικής ενότητας και αργότερα οικονομικής ενότητας έμελε να λειτουργήσει ως παράγοντας, μια αναπτυξιακή πορεία και ανοικοδόμηση της Ελλάδας με διεθνή πρότυπα. Όμως δεν διαπραγματευτήκαμε ποτέ τα εθνικά μακροχρόνια συμφέροντα της Ελλάδας. Αντ’ αυτού μέσα από το ναρκωτικό της εξουσίας αλλά και της πίστης στην Ευρωπαϊκή οικοδόμηση (λες και είχαμε την ανάγκη να μας αποκαλέσουν οι Ευρωπαίοι Ευρωπαίους για να το ξέρουμε) αποδομούμε ακόμα και σήμερα ότι Ελληνικό στοιχείο: γλώσσα, κοινωνία πολιτισμό και ιστορία. Και όλα αυτά στο βωμό μιας λανθασμένης ορολογίας της λεγόμενης «Ευρωπαϊκής συνοχής». Και να τονίσω εδώ, δεν είναι αυτή η Ευρώπη της Μελίνας Μερκούρη, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, των ηγετών της Ευρώπης. Είναι μια Ευρώπη του συνωστισμού της γραφειοκρατίας, της έλλειψης λήψης αποφάσεων και των ηγετών. Σε τέτοιο βαθμό που την 28ηΟκτωβρίου ο Πρωθυπουργός της χώρας προτίμησε τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Αλλά ακόμα και ο υπέρ-διεθνισμός θα έπρεπε να έχει και τα ήθη και σταθμά του.

Αλλά δεν φταίνε οι Ευρωπαίοι. Φταίμε εμείς που κατά την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπαμε προσωπικά συμφέροντα. Βλέπανε και γνωρίζανε ότι το κράτος θα αποδυναμωθεί. Δεν είναι τυχαίες μελέτες για το τέλους του εθνισμού. Ωστόσο, κανένας δεν πρόβλεψε την ενδυνάμωση του προσωπικού οφέλους. Το οποίο έμελε να καταστρέψει τις κάποιες πολύ καλές ιδέες. Με αποτέλεσμα την παραπανήσια απληστία. Όλοι όσοι ασχολούνται με την πολιτική χτίζουν σιγά σιγά ένα τοίχος απληστίας και εγωισμού και εγωκεντρισμού που διαμορφώνεται και στο πρόσωπο ενός πολιτικού αντιπροσώπου. Το τείχος της απληστίας πέρασε πλέον βεβαίως και στο θεσμικό μας σύστημα.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο λαός στράφηκε εναντίον και των αντιπροσώπων συνολικά όσο και του υπάρχοντος συστήματος. Οι ίδιοι οι αντιπρόσωποι απαξιώσανε τους θεσμούς της δημοκρατίας. Της οποίας οι πιο πολλοί παλέψανε. Αλλά και πάλι απλά εκ΄ του αποτελέσματος τη καταστρέψανε. Την ίδια στιγμή που επωμίζονται τα οικονομικά βάρη οι Έλληνες πολίτες, οι όσοι δουλεύουν με πολιτικά γραφεία εξακολουθούν να παίρνουν μισθούς παράλογους πρακτικά δείχνοντας το μέγεθος της απληστίας.

Για τον Πολιτικό Αντιπρόσωπο:

Στόχος και σκοπός του πολιτικού αντιπροσώπου είναι να κάνει τη ζωή μας απλούστερη, υγιέστερη, πιο αξιοπρεπή. Πρέπει να συμβάλει ώστε να επικρατεί ευνομία, προάσπιση και προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων, όπου να υπάρχουν η απανταχού υποδομές προς όφελος των πολιτών (από πάρκα και σχολεία, μέχρι νοσοκομεία και δημόσια ή κυβερνητικά κτίρια), να αποδίδουν τους φόρους μας σε επενδυτικά έργα και να αξιολογούν μαζικές ιδιωτικές επενδύσεις που να αποφέρουν θετικό αντίκτυπο στο κράτος και στο πολίτη. Επίσης, θα έπρεπε να είναι ικανοί να τιμούν οι αντιπρόσωποι μας το κράτος και να φέρουν το κράτος στο πολίτη. Να προστατεύουν το κράτος από εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις: από τη φοροδιαφυγή που δεν έχουν κάνει απολύτως τίποτα, μέχρι την εξωτερική πολιτική και άμυνα που εξίσου ακολουθούν φθίνουσα πορεία.

Αντ’ αυτού τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια απαξίωση των θεσμών και αποδόμηση της πολιτικής και κρατικής εξουσίας και δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα. Σαν να υπάρχει μια μάχη εναντίον, του αν το κράτος είναι εναντίον του πολίτη και υπέρ του μαζικού κεφαλαίου. Για το αν τα κόμματα είναι πιο δημοκράτες από τους άλλους και στο βωμό αυτού να υπάρχουν κινήματα που να εκμεταλλεύονται τα αρνητικά της δημοκρατικής ελευθερίας για να αντιστρέψουν το λαό εναντίον του οτιδήποτε και του οποιονδήποτε σταθεί στο δρόμο του.

Με αφορμή την λοιπόν την ακύρωση των παρελάσεων ως αποτέλεσμα της πολιτικής των τελευταίων χρόνων, θέλω να αναφέρω τα εξής σχετικά με τη κυβέρνηση:

Ο Πρόεδρος Δημοκρατίας είναι το ανώτατο πολιτικό αξίωμα. Όταν διακυβεύεται η αξιοπρέπεια του θεσμού και του ατόμου, επιβάλλεται η αναδιάταξη και αναδόμηση της δημοκρατίας

Η Κυβέρνηση που εκλέγεται ενώνει. Αυτή η κυβέρνηση διχάζει. Χρησιμοποιεί ένα πολύ γνωστό και διεθνές πολιτικό και επικοινωνιακό παιχνίδι με χρήση ορολογίας  περί των θεσμών της δημοκρατίας για να αποφύγει διεθνή κατακραυγή. Θυσιάζοντας ωστόσο την εθνική κυριαρχία και αξιοπρέπεια. Διανέμει διχόνοια και διχασμό. Αυτό δεν είναι δημοκρατία. Αυτό είναι λανθασμένη εκμετάλλευση της δημοκρατίας.

Για κάθε μια κίνηση σχετική με το οικονομικό μέλλον της Ελλάδος, έπρεπε να είχαμε δημοψήφισμα. Δεν είχαμε. Δεν υπήρχε πάταξη φοροδιαφυγής. Αντιθέτως υπάρχει ανάπτυξη της εγκληματικότητας με κίνδυνο συμπολίτες μας που μας προστατεύουν, να θέτουν τον εαυτό τους σε επίπεδα υπερπροστασίας ασυνήθιστα για μια σταθερή δημοκρατία.

Η εθνική μας κυριαρχία είναι σε αμφισβήτηση. Όχι λόγω εξωγενών παραγόντων, αλλά λόγω έλλειψης αποτελεσματικότητας και αποφασιστικότητας των ηγετών μας εθνικά.

Μας έχουν φυτέψει τον ιό της διχόνοιας. Χρειάζεται προσοχή. Η αστάθεια θα τους δικαιολογήσει την εξουσία και τα όσα μέτρα παίρνουν για την προστασία τους.

Σταματήστε να αντιμετωπίζετε τους πολίτες της χώρας αυτής ως κακούς πολίτες. Δεν πολεμήσατε μόνο εσείς. Αλλά και άλλοι. Δεν ήσασταν εσείς οι σωτήρες της Ελλάδος, ήταν συλλογική προσπάθεια.

Η ορολογία που χρησιμοποιείτε στα πλαίσια της δημοκρατίας, μεταπολίτευση, δημοκρατία, παραλογισμός, φασισμός είναι παλαιωμένες ορολογίες που δεν φέρνουν την ενότητα. Εξίσου δικαιολογούν την παλαιότητά που σας διακρίνει.

Και η λύση είναι μία. Αποφύγετε ένα κοινωνικό πόλεμο που θα έχει τραγικά αποτελέσματα.

Ζητήστε λαϊκή βούληση. Είναι ο μόνος δρόμος για ένα καλύτερο αποτέλεσμα από αυτό.  Χρειάζεται η Ελλάδα να έχει ισχυρή κυβέρνηση έστω και με συνεργασία όχι κυβέρνηση που να είναι ανίσχυρη. Προσέξτε βρισκόμαστε σε ένα καζάνι που σιγοβράζει. Ο κόσμος ήδη μιλάει για ελευθερία.

Η αραβική άνοιξη θα έπρεπε να γίνει παράδειγμα αποφυγής, καθώς διατηρούμε ισχυρούς πολιτισμικούς θεσμούς.

Προτείνω να επικεντρωθείτε στα εξής:

Νέα κόμματα. Χρειαζόμαστε στα πλαίσια της δημοκρατίας νέα κόμματα και νέους ικανούς ανθρώπους.

Βραχυπρόθεσμα χρειαζόμαστε μια νέα και ισχυρή κυβέρνηση.

Χρειαζόμαστε κοινωνική ειρήνη και κοινωνική συνοχή.

Επαναφέρετε την κρατική ευνομία και το σεβασμό στα ήθη και έθιμα του κράτους και το θεσμό της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Πρακτικά χρειάζεται Μαζικό επενδυτικό κεφάλαιο.

Ανοικοδόμηση της Ελλάδας κατασκευαστικά με έργα που να ενώσουν την Ελλάδα Πρέπει να υπάρχουν και ευκαιρίες αποκέντρωσης και λήψης αποφάσεων μακριά από το κέντρο απόφασης της Αθήνας.

Εκμετάλλευση όλου του φυσικού πλούτου με συνοπτικές διαδικασίες πρακτικές σύμφωνο προς τα συμφέροντα της Ελλάδος.

Νέοι τομείς σε έρευνα και τεχνολογία. Αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδος σε όλους τους τομείς υψηλότερα από τα διεθνή.

Επιστημονική αξιολόγηση με άξιους αξιολογητές.

Νέα Πανεπιστήμια. Νέα σχολεία. Νέο Κατασκευαστικό πλάνο υποδομής και διοίκησης σχολείων φιλικά στους Έλληνες πολίτες.

Σταματήστε τη διάσπαση μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού επενδυτικού κεφαλαίου. Το κράτος είναι και δημόσιο και ιδιωτικό. Πρέπει να εργάζονται μαζί.

Νέα πολυδύναμα νοσοκομεία με νέες υποδομές.

Αναδόμηση του συντάγματος που να εξιστορούν την ιστορία και σημαντικότητα του ελληνικού έθνους της γλώσσας και του πολιτισμού.

Αναδόμηση των δημοκρατικών θεσμών. Είναι τιμή οι θεσμοί. Πρέπει να τους τηρούμε και να τους προστατεύουμε συλλογικά και ξεχωριστά.

Οι νόμοι πρέπει να γίνουν πιο διακριτοί. Πρέπει να τηρούνται και να τους σεβόμαστε. Εξίσου οι νόμοι πρέπει να είναι υπέρ της προστασίας των Ελλήνων πολιτών και αυτών που την επισκέπτονται. Ο παραλογισμός πρέπει να τελειώσει.

Να έρθουν στο προσκήνιο ισχυρές προσωπικότητες με κοινή αποδοχή που να μπορούν να πάρουν αποφάσεις.

Προσοχή στις νέες γενιές. Τις χάνετε. Οι νέοι φεύγουν από την Ελλάδα.

Προσοχή στο δημογραφικό. Η Ελλάδα συρρικνώνεται. Σε λίγο καιρό δεν θα έχουμε εργατικό δυναμικό.

Δώστε πίσω στην Ελλάδα την αξιοπρέπεια και αξιοκρατία στο λαό.

Under Construction

This page is still under construction please stay with us...